|
Do dziś istnieją jedynie Drukpa, Drikung oraz Taklung. Do tych szkół należy dodać nowo powstałe linie Szangpa Kagju oraz Ugjen Njendrup. Pierwszym wielkim klasztorem szkoły Kagju był Densatil, założony przez Pakmodrupę. Historia tego klasztoru rozpoczyna się od małej chaty, w której żył Pakmodrupa. W miarę jak przyciągnął on uczniów powstało wiele budynków, które później dzięki patronatowi rodziny Lang, został przekształcony w rozległy i potężny kompleks klasztorny. Obecnie linia Kagju rozpowszechnia się na Zachodzie, dzięki energicznym wysiłkom licznych lamów, którzy przyjeżdżają do zachodnich krajów i zakładają tam ośrodki. Chociaż w Tybecie większość wielkich kompleksów klasztornych szkoły Kagyu zostało zburzonych przez Chińczyków, wiele z nich wznowiło działalność w Indiach, Nepalu, Sikkimie i Bhutanie. Przykładem może być klasztor Rumtek w Sikkimie, nowa siedziba Karmapy, która jest kwitnącym centrum życia klasztornego. Jednym z najistotniejszych elementów ścieżki tej szkoły jest Sześć Jog Naropy (na ro czos drug). Praktyki te wzięły swą nazwę od indyjskiego mistrza, który je wprowadził. Sześć jog to: (1) ciepło (gtum mo) (2)iluzoryczne ciało (sgju lus) (3)sen (rmi lam) (4)czyste, przejrzyste światło ('od gsal) (5)stan pośredni (bar do) (6)przeniesienie świadomości('p'o ba) Wszystkie szkoły Kagyu podkreślają prymat nauk mahamudry, który to termin tłumaczony jest jako "wielka pieczęć". Jak twierdzą mistrzowie linii Kagyu, mahamudra to esencja wszystkich buddyjskich nauk. Esencja ta nie znajduje się w tekstach czy doktrynach, ale w bezpośrednim, osobistym urzeczywistnieniu prawdy, w praktyce mahamudry. Tak jak praktyki dzogczen w Ningmapie, ścieżka mahamudry polega na bezpośredniej realizacji świetlistej natury umysłu, co prowadzi do natychmiastowej samorealizacji. Nauczyciele linii Kagyu uważają ją za najwyższą z wszystkich buddyjskich nauk i najszybszą ze ścieżek do oświecenia. Medytujący o wielkich zdolnościach, który pilnie podąża tą ścieżką, może w każdej chwili osiągnąć oświecenie dzięki bezpośredniemu doświadczeniu czystej, świetlistej natury umysłu, która w swej esencji jest taka sama u buddów, jak i u zwykłych istot. By przeniknąć tajemnice mahamudry, konieczne jest odnalezienie oświeconego nauczyciela, kogoś kto sam przemierzył tę ścieżkę i uzyskał zdolność bezpośredniego wglądu w umysły swych uczniów, przez co jest w stanie zręcznie poprowadzić ich między pułapkami czyhającymi na ścieżce. Uczeń natomiast musi intensywnie pragnąć przekroczyć cierpienie cyklicznej egzystencji, posiadać silne współczucie dla cierpiących, wielką inteligencję, a co najważniejsze, niezachwianą i silną wiarę w lamę. Praktyki mahamudry dzieli się na trzy aspekty: podstawę, ścieżkę i owoc. Podstawa to właściwe zrozumienie polegające na realizacji natury umysłu. Praktykujący uspokaja swój umysł poprzez medytacje, dzięki czemu staje się on stabilny, rozpoczynając w ten sposób proces wycofania się z tendencji do przypadkowych i splamionych myśli. Zostaje to pogłębione dzięki metodom ścieżki, które obejmują medytację na naturę umysłu. Owoc to uwieńczenie całego procesu, kiedy urzeczywistnia się potencjał stanu buddy immanentnie obecny w naturze umysłu. |
|
